10 numeRo !

Google’ın, Elini Çektiği Blog

Akbili Olan Varsa Kullanabilir miyim ?

Az önce Çağlayandan geldim. Kuzenimin düğünü vardı ama kafam ağrıdığı için fazla dayanamayıp düğün salonundan kaçtım. Çağlayandan Mecidiyeköy e kadar ferah ferah yürüdüm, o gürültünün arkasından o serinlikte yürümek dünyanın en büyük keyfi gibi geldi. Ara sokaklarda ufak meyhanelerde alkol alan akşamcılar, Çağlayandaki Demokrat Parti mitinginden geriye kalanları temizlemeye çalışan akşamcı temizlik görevlileri, otobüsler, minibüsler … Mecidiyeköy’e nasıl geldiğimi anlamadım desem yeridir.

Otobüslerin tabelalarına bakarak Mecidiyeköy’e girdim. 522 yada 122 görüp, hemen binip kafamı cama yaslamayı hayal ettim ama ortalarda yoklardı. Ali Samiyen stadının yanından, Ali Samiyen’in duvarlarına, demirlerine dokunarak (Tüylerim o andaki kadar ürperdi), Yeni Açık Girişi yazısını gördükten sonra eski açık sarı desene diye bağırarak Likör fabrikasının önündeki durağa geldim.

Çok fazla beklemedim, Mecidiyeköy’den Altunizade’ye tek bilete götüren, işçi - memur dostu, 129 numaralı iett otobüsü geldi. Biletim/Akbilim olmadığı halde hiç düşünmeden bindim çünkü şoförlerin yanlarında genelde akbil oluyor ve otobüs bilet ücreti karşılığında o akbil kullanılabiliyordu. Bi süre önce yasaklanmış olsada bu sıralar serbestti. Otobüse binip şöförden rica ettim, bende yok yolculara sor dedi. Şimdi düşünüyorum hayatta yapmayacağım bişey, şimdi olsa otobüsten inerdim ama o anlık gazla arkamı dönüp, yolculara “akbili olan varsa kullanabilir miyim?” dedim, hiç kimseden ses çıkmadı, o anda otobüse bi amca bindi, akbil kullandı ama telefonla konuşarak geçtiği için soramadım. Otobüsün ön kapısının ortasındaki demire yaslanıp beklerken, arkadan birisi seslendi. Arkamı döndüm. Hafif sarı saçlı, şirin bi bayan elindeki turuncu plastiği olan, anahtarlığında takılı olan akbili uzatıyor. Akbili alıp elimdeki 5 YTL yi uzattım. Para üstü vs. almayı hayatta düşünmedim. Bana öyle bi iyilik yaptığı için 5 ytl yi verip teşekkür edicektim ama kendisi benden para istemedi, helal olsun dedi. Ne diyeceğimi şaşırdım :) 2 - 3 defa arka arkaya teşekkür ettim, yanlarından ayrılıp 2 sıra öndeki koltuğa oturdum.

Millet Park’a gelip taksi beklerken onları gördüm, her zaman taksi olan yerde taksi yoktu. Taksi gelmeden teklif etmek istemedim, kendilerini gidecekleri yere kadar taksiyle götürmek istedim ama olmadı. Borçlu kaldım. Belki bu yazıyı okumaları imkansız ama Yanında Siyah - Beyaz başörtülü başka bi bayan arkadaş olan ve kırmızı t-shirtlü - kel kafalı olan bana akbil uzatan bayan arkadaş eğer bu yazıyı okursa, kendilerine tekrar tekrar teşekkür ediyorum. Yaptıkları hareket beni gerçekten çok şaşırttı ve elimi ayağımı birbirine dolaştırdı.

Tekrar tekrar tekrar Teşekkürler.

Comments

  1. Kirmizi tişörtlü bayan
    Temmuz 14th, 2007 | 22:23

    önemli değil insanlik görevimizdi ;)

  2. SPoRTeXHauST
    Temmuz 14th, 2007 | 22:31

    kırmızı t-shirtlü olan benim :)

Leave a reply